Czerwony krzyż - Sasza Filipenko

 

Wydawnictwo Noir sur Blanc, Moja ocena 5,5/6
Czerwony krzyż to bardzo poruszająca powieść o żałobie, pamięci i tajemnicach, które potrafią przetrwać całe pokolenia. Autor łączy historię dwojga samotnych ludzi z szeroką opowieścią o XX-wiecznej historii, pokazując, że przeszłość często powraca w przyszłości. 
Głównym bohaterem jest Sasza, młody wdowiec, który po śmierci żony musi nauczyć się żyć na nowo. Jego sytuacja jest szczególnie trudna – kobieta umarła poświęcając się, by urodzić ich córkę, a mężczyzna zostaje sam z niemowlęciem i ogromnym poczuciem straty. Przeprowadzka do Mińska ma być początkiem nowego życia Jednak nowe miejsce to pustka i samotność. Sasza musi odnaleźć się nie tylko w obcym mieście, lecz także w nowej roli – ojca.
Wtedy pojawia się Tatiana – dziewięćdziesięcioletnia sąsiadka cierpiąca na chorobę Alzheimera. Początkowo ich relacja może wydawać się przypadkowym spotkaniem dwóch zupełnie różnych światów. Młody mężczyzna, pogrążony w żałobie i starsza kobieta z Alzheimerem. Szybko się okaże, że to zdecydowanie coś więcej. A połączy ich pamieć.
Tatiana zaczyna opowiadać Saszy o swoim życiu. Jej wspomnienia przenoszą nas do wojennej Moskwy, czasów miłości, zdrady i stalinowskich represji. Filipenko pokazuje historię nie jako zbiór dat i wydarzeń, lecz jako doświadczenie pojedynczego człowieka. Wielka polityka i wielkie tragedie XX wieku, które łączą: strach, strata bliskich, trudne wybory, często poczucie winy i konieczność życia z konsekwencjami własnych decyzji.
Relacja Saszy i Tatiany jest bardzo poruszająca. Oboje są na swój sposób samotni i obciążeni przeszłością. Ona nosi w sobie tajemnicę, której przez dziesięciolecia nie ujawniła. On próbuje poradzić sobie ze śmiercią żony i odpowiedzialnością za córkę. Autor bardzo ciekawie pokazuje, jak historia potrafi zmuszać ludzi do podejmowania decyzji, których konsekwencje odczuwają oni sami oraz kolejne pokolenia.
Dużą siłą powieści jest zestawienie dwóch perspektyw czasowych. Historia Tatiany należy do przeszłości, ale jej konsekwencje oddziałują na teraźniejszość Saszy. Dzięki temu książka staje się opowieścią nie tylko o tym, co wydarzyło się przed laty, lecz także o dziedziczeniu pamięci i emocji. 
Czerwony krzyż nie jest książką łatwą ani lekką. To powieść momentami ciężka, trudna, zmuszająca do sięgnięcia do własnych demonów. Jednak zdecydowanie warto ją przeczytać i spojrzeć w głąb siebie, ale tak uczciwie. Polecam

Zapraszam na moje konto na Instagramie (klik)