Serce w ogniu. Burzliwe życie Josephine Baker - Elżbieta Sieradzińska

 

Wydawnictwo Marginesy, Moja ocena 5,5/6
Serce w ogniu to książka, która czyta się jak barwną powieść, a jednocześnie jest prawdziwą historią niezwykłej kobiety. Elżbieta Sieradzińska opowiada o życiu Josephine Baker w sposób żywy i pełen emocji. Pisarka pokazuje swoją bohaterkę taką, jaka była: skomplikowaną, niejednoznaczną, odważną i pełną sprzeczności. 
Josephine Baker urodziła się w skrajnej biedzie, w slumsach amerykańskiego St. Louis. Jej dzieciństwo było niezwykle trudne, pełne przemocy, głodu i rasizmu. Autorka dobrze pokazuje, jak te doświadczenia ukształtowały przyszłą artystkę. Nasza bohaterka od najmłodszych lat musiała walczyć o przetrwanie, a scena stała się dla niej drogą ucieczki i szansą na inne życie. 
Największą siłę książki widać w opisie kariery artystycznej. Josephine podbiła Paryż swoją energią, odwagą i zupełnie nowym stylem. Była szokująca, wyzwolona i inna niż wszyscy. Dla jednych była skandalistką, dla innych symbolem wolności. Sieradzińska świetnie oddaje atmosferę tamtych czasów – świat rewii, artystycznej bohemy i zachwytu nad egzotyką. Czytelnik czuje, jak Baker staje się gwiazdą i jak bardzo scena była dla niej miejscem, gdzie mogła być sobą. 
Ale Serce w ogniu to nie tylko opowieść o sławie. Autorka pokazuje też drugą, mniej znaną twarz Josephine Baker – kobiety zaangażowanej i odważnej. W czasie II wojny światowej artystka działała w ruchu oporu, była agentką i ryzykowała życie, by walczyć z nazizmem. Te fragmenty książki są szczególnie poruszające. Nasza bohaterka nie jest tylko gwiazdą estrady, ale także prawdziwą bohaterką.
Ważnym wątkiem biografii jest także walka z rasizmem. Josephine Baker, mimo światowej sławy, wielokrotnie spotykała się z uprzedzeniami. Sieradzińska pokazuje, jak bardzo bolały ją nierówności i jak mocno pragnęła świata bez podziałów. Symbolicznym wyrazem tych marzeń była jej „tęczowa rodzina” – dwanaścioro adoptowanych dzieci z różnych krajów i kultur. Ten fragment książki jest pełen wzruszeń, ale i goryczy, bo pokazuje, jak idealizm Baker zderzał się z rzeczywistością. Nie ukrywam, w trakcie lektury uroniłam kilka łez. Bardzo poruszające kwestie i wyjątkowo opisane. 
Autorka nie tworzy laurki, pomnika swojej bohaterki. Pisze także o słabościach Josephine: jej rozrzutności, trudnych relacjach, o wielu problemach i reakcjach na nie. Dzięki temu bohaterka staje się bardzo ludzka. To kobieta, która kochała zbyt mocno, ufała zbyt łatwo i często płaciła za to wysoką cenę. 
Serce w ogniu to książka o kobiecie, która żyła intensywnie, jakby w kilku życiach naraz. Elżbieta Sieradzińska potrafi zainteresować czytelnika i sprawić, że historia sprzed lat brzmi zaskakująco aktualnie. To opowieść o odwadze, wolności, empatii i wierze w to, że różnorodność jest siłą, a nie zagrożeniem. 
To lektura warta polecenia każdemu, kto lubi biografie, ale także tym, którzy szukają inspirującej historii o walce o siebie i lepszy świat. Josephine Baker po tej książce zostaje w pamięci na długo. Polecam.