Najsłynniejsze opowiadania wigilijne

 

Wydawnictwo Zysk i S-ka, Moja ocena 6/6
Zbiór ten zawiera jedno opowiadanie Charlesa Dickensa oraz dwa Anthonyego Trollope'a. Wszystkie trzy są doskonale, wręcz po mistrzowsku napisane i po ich lekturze nadal jestem w świątecznym nastroju mimo, iż już 28 grudnia.
Najwspanialszym, ale i chyba najsłynniejszym wigilijnym opowiadaniem jest dzieło Dickensa, Opowieść wigilijna. Losy skąpca Ebenezera Scrooge'a i jego duchy zabierają nas do serca wiktoriańskiej Anglii. Nic więcej o tym utworze nie napiszę. Obojętnie co bym powiedziała, napisała i tak nie odda to jego magii i wyjątkowości. Arcydzieło w każdym calu, do którego z wielką przyjemnością wracam co roku. Taka ponadczasowa perła, diament, który rokrocznie przeciera się ściereczką żeby nadal lśnił :).
Przeciwieństwem jeżeli chodzi o nastrój są opowiadania drugiego autora, Trollope’a. Są pełne świątecznej magii, ale w tym pozytywnym rozumieniu tego słowa, skrzą się od humoru i świątecznego uroku.Także przenoszą nas do wiktoriańskiej Anglii i sprawiają, że uśmiech pojawia się na naszych ustach. Te opowiadania to Boże Narodzenie w rezydencji Thompsonów i Boże Narodzenie na plebanii w Kirby Cliffe. Mało znane, sam autor także do najpopularniejszych w Polsce nie należy. To taka moja perełka, grudniowe odkrycie. Przeczytałam je błyskawicznie, rozkoszowałam się ich klimatem, świetnie się bawiłam.
Rezydencje u Trollope'a pachną bakaliami, ciastami, specjalnymi preparatami do mycia drewna, kominkiem oraz innymi tak charakterystycznymi dla angielskiego Bożego Narodzenia zapachami.
Opowiadania Trollope'a podobnie, jak Dickensa to olbrzymia skarbnica wiktoriańskich szczegółów, drobiazgów, które sprawiają, iż klimat tych utworów jest wyjątkowy. Obaj autorzy wspaniale pisali, obaj byli bardzo spostrzegawczy i surowi dla swoich rodaków.
Dickens, Trollope, żyli w tym samym okresie, podobne obrazy mieli wokół siebie, a jednak stworzyli bardzo różniące się od siebie opowiadania. Każde jednak jest magiczne, każde prezentuje nam obraz ówczesnego społeczeństwa, Anglii i każde czegoś uczy.
To wspaniałe, wyjątkowe, ponadczasowe utwory do czytania nie tylko w trakcie Bożego Narodzenia. Pięknie wydana książka, ozdobiona wspaniałymi rycinami. Polecam. Będziecie zachwyceni, zarówno treścią, jak wydaniem.

 

Samotnia - Charles Dickens

Wydawnictwo Zysk i S-ka, Moja ocena 6/6
Samotnia, zdaniem mojej skromnej osoby i wielu światowej klasy znawców twórczości Dickensa, wielu znanych pisarzy, to najlepsza, najwybitniejsza powieść w dorobku angielskiego pisarza.
Książkę miałam w starym wydaniu. Niestety egzemplarz był klejony wydany xxx lat temu, ale nadal w moim domu pieczołowicie przechowywany, posklejany, uwielbiany.
Gdy tylko otrzymałam nowo wydany egzemplarz Samotni od Wydawnictwa Zysk i S-ka rozpoczęłam na raty podczytywanie, co smakowitszych fragmentów. Tak się jednak złożyło, że smakowitymi kąskami okazała się..cała książka. Charles Dickens po prostu wielkim pisarzem był.
W wiktoriańskiej Anglii powieść ukazywała się w odcinkach w okresie od 1852 do 1853 roku. Współcześni autorowi mieli więcej czasu na lekturę. Ja dla Samotni zarwałam kilka nocy, czego jednak absolutnie nie żałuję.
Trudno jednoznacznie powiedzieć (napisać) o czym jest Samotnia.
Z pewnością to opowieść o ludziach wszelkich możliwych warstw społecznych, ich postawach, charakterach, najróżniejszych cechach i poczynaniach.
To także oparta na prawdziwych sądowniczych przypadkach historia o bezwzględnym działaniu absurdalnego brytyjskiego prawa, na pierwszy plan wysuwają się w niej jednak kobiece losy. Wprowadzenie rozdziałów pisanych z perspektywy Esther Summerson, sieroty z nizin społecznych, jest niezwykle nowatorskim chwytem w wiktoriańskiej prozie.
Ale to tylko kilka kwestii, które porusza w swojej mega powieści autor. W Samotni znajdziemy bowiem dużo więcej. Ba, znajdziemy tam praktycznie wszystko. Miłość, chciwość, pożądanie, nienawiść, naiwność, cierpienie, radość, prowadzone przez detektywa śledztwo, zagładę, ratunek, bród, głód, dno ludzkiej egzystencji, ale i wysokie sfery. Dickens na 1000 stronach umieścił wszystko co z człowiekiem związane.
Mogłoby się zdawać, iż umieszczenie w jednej powieści tak wielu elementów stworzy chaos. Nic bardziej mylnego. Dickens wszystko genialnie ze sobą powiązał i stworzył powieść wyjątkową, dopracowaną, ponadczasową.
Nie wiem, co więcej mogłabym o Samotni napisać. Obojętnie jakich słów użyję nie oddam tego co czuje po lekturze. Mogę was tylko zachęcić do kupna obu tomów i wybrania się w wyjątkową podróż.
Samotnię wiele razy przenoszono na mały i duży ekran. Pierwsze filmowe adaptacje Samotni sięgają aż 1920 roku, kiedy Maurice Elvey wyreżyserował czarno-biały, niemy film Bleak House. Później BBC wyprodukowało aż trzy seriale na podstawie tej powieści Dickensa – w 1959, 1985 i 2005 roku.
Ja za najlepszy uważam nagrodzony Peabody Award serial z 2005 roku, w którym wystąpiły m.in. Gillian Anderson i Carey Mulligan oraz uwielbiany przeze mnie Phil Davis w roli obrzydliwego Smallweeda. Mistrzostwo świata. Zresztą w każdej roli kocham tego aktora :) 

Klub Pickwicka - Charles Dickens

Wydawnictwo MG, Moja ocena 6/6
Arcydzieło w każdym calu. Nic dziwnego, że to jedna z najlepiej sprzedających się książek wszech czasów. Cieszę się, że miałam okazję ponownie ją przeczytać.
Właściwie nie wiem, co mam napisać. Książka dla mnie genialna, jak wszystkie u Dickensa. Charles Dickens wielkim pisarzem wiktoriańskim po prostu był i basta.
Opowieść o dwóch latach z życia dżentelmena, jakim bez wątpienia jest tytułowy pan Pickiwck, to uczta dla każdego mola książkowego.
Wysmakowany styl, wspaniały język, doskonałe oddanie topografii i każdego szczegółu w zakresie miejsc, w których toczy się akcja, jak i strojów bohaterów.
Mistrzowsko nakreśleni bohaterowie, z których każdy wbija się w pamięć niezależnie do tego, czy jest zwykłym, biednym rzemieślnikiem, karczmarzem, nędzarzem, czy człowiekiem możniejszego i szlachetniejszego stanu.Dodatkowo każdy z bohaterów to inna osobowość, która posiada swoje cechy charakterystyczne, zalety i wady. Dickens wszystkie je obnaża i bezlitośnie portretuje.
Poza tym genialny, subtelny, ot tak mimochodem trafiający na karty książki humor, który często jest przemieszany z pokładami absurdu. Klub Pickwicka to kwintesencja geniuszu Dickensa, który dopiero rozkwitał (pisarz miał wtedy niewiele ponad 20 lat), ale już budzi podziw.
Mimo upływu 181 lat od pierwszego wydania tej powieści w odcinkach, książka nadal bawi, uczy, momentami smuci bo świat w niej ukazany nie napawa optymizmem. Niezaprzeczalnie to powieść ponadczasowa, która zmusza do myślenia i zapewnia rozrywkę na najwyższym poziomie. Polecam.

Opowieść o dwóch miastach - Charles Dickens

Wydawnictwo Zysk i S-ka, Moja ocena 6/6
Arcydzieło w każdym calu. Nic dziwnego, że to jedna z najlepiej sprzedających się książek wszech czasów. Cieszę się, że miałam okazję przeczytać tę książkę.
Zapewne znacie lub w jakiś sposób obił wam się o uszy (oczy) następujący cytat...

Była to najlepsza i najgorsza z epok, wiek rozumu i wiek szaleństwa, czas wiary i czas zwątpienia, okres światła i okres mroków, wiosna pięknych nadziei i zima rozpaczy. Wszystko było przed nami i nic nie mieliśmy przed sobą.

Pochodzi on właśnie z Opowieści o dwóch miastach.
Akcja utworu rozgrywa się od 1775 roku aż do okresu rewolucji francuskiej. Treścią jest historia dwóch męźczyzn, Francuza i Anglika oraz jednej kobiety, wpleciona w ówczesne zawirowania historyczne, a także w historie dwóch potężnych metropolii - Paryża i Londynu.
Ogromnym atutem są doskonale oddane atmosfery i topografie zarówno Londynu, jak i Paryża. Kwestię Londynu pisarz rozwiązał mieszkając w tym mieście. Co do Paryża, to zagłębiał się w nim dokładnie, wiele spacerując, studiując książki i inne materiały dot. stolicy Francji. Miało to miejsce w latach 1855–1856. Obraz obu miast, jaki przedstawia Dickens nie jest ciekawy. Głód, brud, bieda, wyzysk to wszystko jest na porządku dziennym. Odrzucające, okrutne, niesprawiedliwe, ale prawdziwe. Mimo, iż w innych swoich książkach pisarz także przedstawia Londyn, okolice w ten sposób, to dzieła pokroju Olivera Twista, Klubu Pickiwicka czy innych książek są odmienne od Opowieści o dwóch miastach. Ta ostatnia jest brutalna, ponura, brak jej lekkiego humoru, którym mimo nieciekawego położenia bohaterów, charakteryzują się pozostałe książki angielskiego pisarza.
Bardzo szczegółowo opisane jest wszystko co dot. życia w ówczesnych czasach, ale także ważnych wydarzeń historycznych, przede wszystkim rewolucji francuskiej. Dickens aż do przesady, niezwykle szczegółowo, niczego nie upiększając ukazuje brutalność, okrucieństwo, sadyzm rewolucji, ale i samych walczących, a także ich od dawna wzbierający gniew.
Akcja toczy się wartko, nie ma czasu na przestoje, nudę, historia wrze, losy bohaterów zmieniają się błyskawicznie. Mimo sporej objętości (600 stron) książkę czyta się bardzo szybko. I nie razi nawet odrobinę naiwne, jak na dzisiejsze czasy zakończenie. 
Gorąco polecam. Nie wiem, czy cokolwiek więcej można by o tej książce napisać.
Karol Dickens wielkim pisarzem wiktoriańskim był i basta.

 

200. rocznica urodzin Karola Dickensa

Któż nie zna takich książek, jak Oliver Twist, czy Opowieść wigilijna, autorstwa Karola Dickensa. Brytyjczycy obchodzą właśnie Rok Dickensowski. Dzisiaj przypada 200. rocznica tego wielkiego pisarza. Z tej okazji w Londynie i w wielu związanych z autorem miejscowościach odbędą się okolicznościowe imprezy.

W portowym Portsmouth, gdzie Dickens przyszedł na świat 7 lutego 1812 r., odbędzie się uliczna zabawa. Rocznica obchodzona będzie w wielu miejscowościach hrabstwa Kent: w Rochester, gdzie mieszkał przez 5 lat jako dziecko, w Broadstairs, gdzie spędzał wakacje pisząc Samotnię i Nicholasa Nickleby, czy w Higham, gdzie powstały Wielkie nadzieje. W Londynie, w Opactwie Westminsterskim, gdzie pisarz został pochowany w 1870 r., zgromadzą się liczni potomkowie Dickensa, a fragmenty Samotni czytać będzie aktor, Ralf Fiennes. W uroczystości wezmą udział książę Walii Karol i księżna Camilla, którzy wcześniej odwiedzą dom-muzeum Dickensa na Doughty Street, gdzie wysłuchają fragmentów Wielkich nadziei, w wykonaniu amerykańskiej aktorki Gillian Anderson.

Także w Polsce odbywają się liczne uroczystości związane z pisarzem. Poniżej plakat informujący o jednej z takich uroczystości w mojej rodzinnej Łodzi:). Zapraszamy.

Karol John Huffam Dickens przyszedł na świat 7 lutego 1812 r. w bardzo biednej rodzinie w angielskim Portsmouth. Był drugim z dziewiątki dzieci swoich rodziców. Jako dziecko zmagał się z licznymi chorobami oraz jeszcze liczniejszymi przeprowadzkami, co odbiło się na jego edukacji. 

Od najmłodszych lat starał się kształcić samemu, wiele godzin poświęcając czytaniu. Aby pomóc rodzinie, pracował już jako dwunastolatek. W londyńskiej fabryce pasty do butów zatrudnił się przy naklejaniu etykiet na buteleczki z preparatem. Właśnie poprzez takie przeżycia Dickens w swojej twórczości poruszał problemy najuboższych, żyjących na marginesie  wiktoriańskiego społeczeństwa obywateli.  

Swoją literacką karierę zaczynał jako dziennikarz, ale już w wieku dwudziestu czterech lat odniósł pierwszy, znaczący sukces jako pisarz. Mowa tu o powieści zatytułowanej Klub Pickwicka, która ukazała się w odcinkach na łamach prasy w latach 1836-1837. Powieść, chociaż zabawna w swej formie, traktowała o poważnych tematach społecznych. Kolejne utwory artysty w bardziej poważnym tonie skupiały się na dramatach najuboższych i najsłabszych. Oliver Twist oraz Nicholas Nickleby stanowią krytykę ludzi chciwych, którzy niegodziwie traktują biedniejszych od siebie, a zwłaszcza dzieci. Marcin Chuzzlewit zawiera w prawdzie zabawne postaci, ale w swojej wymowie powieść ta jest naganą niecywilizowanej natury amerykańskiego społeczeństwa. Książką tą Dickens zraził do siebie wielu czytelników ze Stanów Zjednoczonych. Opowieść Wigilijna to najdonioślejszy manifest pisarza w zakresie społecznych nierówności. Niektórzy z badaczy są zdania, że lata czterdzieste XIX wieku były przełomowe dla twórczości Dickensa. Jego poglądy dotyczące zarówno społeczeństwa, jak i polityki stały się wówczas mroczniejsze, bardziej pesymistyczne. Samotnia, którą wielu uważa za najwybitniejsze dzieło artysty, skupia się na chorobach trawiących społeczeństwo, zwłaszcza jego okrutności wobec najuboższych. Kolejnym dziełem, jakie ukazało się w tym okresie twórczości pisarza była autobiografia, zawierająca dużo elementów fikcyjnych, David Copperfield. Poza tym historyczna Opowieść o dwóch miastach oraz Wielkie nadzieje nie przypominają już dzieł Dickensa powstałych przed 1840 r.

Karol Dickens zmarł 9 czerwca 1870 na skutek wylewu. Tajemnica Edwina Drooda to ostatnia powieść wielkiego mistrza, jednak nigdy nie została ona dokończona. Wylew był punktem kulminacyjnym okresu złego stanu zdrowia artysty, który rozpoczął się podczas serii publicznych odczytów, jakich Dickens udzielał w Stanach Zjednoczonych w 1867 roku. Pisarz uwielbiał czytać swoje dzieła przed żywym audytorium do tego stopnia, że wcielając się w role stworzonych przez siebie bohaterów zmieniał głos i akcent. 

Karol Dickens został pochowany w specjalnej alejce poetów na cmentarzu westminsterskim. Pisarz postawił po sobie dziesięcioro dzieci, chociaż rozwiódł się ze swoją żoną Catherine w 1858r.
 Oto potomstwo Karola Dickensa:)
Charles Culliford (Charley) Dickens (1837-1896)
Mary (Mamie) Dickens (1838-1896)
Kate Macready (Katie) Dickens (1839-1929)
Walter Savage Landor Dickens (1841-1863)
Francis Jeffrey (Frank) Dickens (1844-1886)
Alfred D'Orsay Tennyson Dickens (1845-1912)
Sydney Smith Haldimand Dickens (1847-1872)
Henry Fielding (Harry) Dickens (1849-1933)
Dora Annie Dickens (1850-1851)
Edward Bulwer Lytton (Plorn) Dickens (1852-1902).

W Londynie znajduje się Muzeum Karola Dickensa, informacje  tutaj.

Uwielbiam utwory Karola Dickensa, za ten specyficzny wiktoriański klimat, delikatne smaczki i sposób, w jaki pisał tylko On.  Pisarz podziwiany jest za styl, zmysł obserwacji, barwną charakterystykę postaci, społeczną wrażliwość.Wszystko to, o czym pisał Dickens w latach 40 XIX w. jest wciąż obecne we współczesnej rzeczywistości: przepaść między bogatymi, a biednymi, korupcja w świecie finansjery, sprzedajni posłowie parlamentu, rządy absolwentów elitarnej szkoły prywatnej Eton.
Moją ulubioną powieścią  autorstwa Dickensa od lat pozostają niezmiennie 4 książki: Opowieść wigilijna (recenzja tutaj)  David Coperfield , Oliwier Twist i Wielkie nadzieje.
Poniżej okładki 1. wydań moich ukochanych powieści Dickensa, 2 zdjęcia pisarza+ trailer- Dickens na wesoło:)

1. wydanie Davida Coperfielda 1849r.

 

Olivier Twist, 1.wydanie 1838r.

Wielkie nadzieje 1. wydanie 1861r.

Karol Dickens z córkami.

Karol Dickens- zdjęcie z 1867r.