Sekret tamtego lata - Anna Bichalska

 

Wydawnictwo HarperCollins, Moja ocena 5/6
Zaskakująca, ciepła książka. Idealna książka po ostatnich trudniejszych, mrocznych lekturach.
To pełna emocji i ciepła opowieść o miłości, stracie, rodzinnych tajemnicach i wspomnieniach, które mimo upływu lat wciąż pozostają żywe. Zdawałoby się, że to będzie infantylna, lekka lektura, taka trochę ala tabloid. Nic z tych rzeczy. 
To książka, która zdecydowanie skłania do refleksji, wzrusza i przypomina, jak ważne są więzi rodzinne. Szczególnie w tych trudnych czasach, warto o tym pamiętać.
Główną bohaterką jest Daria, która jako mała dziewczynka straciła starszą siostrę Anetę. Miała zaledwie sześć lat, kiedy wydarzyła się tragedia, która na zawsze odmieniła jej życie. Choć minęło trzydzieści lat, wspomnienia i tęsknota nadal są obecne w jej sercu. Czas płynie, ale niektóre rany nigdy do końca się nie goją. Daria przez lata żyje z pytaniami, na które nie zna odpowiedzi. Dopiero śmierć matki i odnalezienie starych pamiątek sprawiają, że zaczyna odkrywać przeszłość na nowo. Więcej wam nie zdradzę. Zachęcam za to do lektury. Gwarantuję, że będziecie miło zaskoczeni i z niecierpliwością będziecie odwracac kolejne kartki 
Dodam tylko, że bardzo podoba mi się to, iż autorka nie skupia się wyłącznie na samej tajemnicy. Pokazuje również emocje bohaterów, ich słabości, lęki i trudne wybory. To opowieść o ludziach, którzy nie zawsze potrafią mówić o swoich uczuciach, którzy czasem milczą, ukrywają prawdę i podejmują decyzje, których konsekwencje odczuwają inni przez długie lata. Historia Anety uświadamia, że nigdy tak naprawdę nie wiemy wszystkiego o drugim człowieku, nawet jeśli jest nam bardzo bliski. Każdy z nas skrywa w sobie tajemnicę, większość ma jakieś demony z przeszłości, które rzutują na teraźniejszość.
Ta książka skłania do wielu przemyśleń o życiu, o decyzjach, o tym, jak postrzegamy świat, jak przeszłość na nas wpływa i o prawdzie. Bo czasami prawda boli, ale bywa też potrzebna, aby móc zamknąć pewien rozdział życia i ruszyć dalej.
Podczas lektury nie sposób nie zastanowić się nad własnymi wspomnieniami, relacjami z bliskimi i słowami, których czasami nie zdążyliśmy wypowiedzieć. To również piękna przypominajka, że warto rozmawiać, słuchać i okazywać sobie uczucia, póki mamy na to czas. Przyznam się, że kilkakrotnie zakręciła mi się łza w oku. Przypomniei mi się najbliżsi, których już ze mną nie ma. Pomyślałam też o tym, co zrobiląm żle, czego nie zrobiłąm bo uważałam, że mam czas. Nie odklądajcie ncizego na póżnie, bo póżniej może nie być. 
Z całego serca polecam tę powieść! Szczególnie osobom, które lubią historie rodzinne, pełne emocji, niedopowiedzeń i sekretów skrywanych przez lata. To jedna z tych książek, po których zamknięciu jeszcze przez długi czas zostajemy z bohaterami i ich historią. Zostawia w sercu ślad, skłania do refleksji i przypomina, że za każdą rodzinną opowieścią może kryć się coś, o czym nigdy wcześniej nie mieliśmy odwagi zapytać. Mądra i bardzo życiowa historia. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć! 

Zapraszam na moje konto na Instagramie (klik)