niedziela, 22 listopada 2026

Moje schronienie i moja burza - Arundhati Roy

 


Wydawnictwo Zysk i S-ka, Moja ocena 5/6
Jest to szczera i bardzo osobista opowieść o trudnej relacji między matką a córką. Autorka opowiada o miłości, która nie zawsze jest łatwa, o bólu, rozczarowaniu, tęsknocie.
Roy przedstawia swoją matkę, Mary, która od zawsze była silna, odważną i zdecydowaną i zawsze walczyła o swoje zdanie. Była osobą wyjątkową, ale też trudną w codziennym życiu. Dla córki była jednocześnie kimś ważnym i kimś, od kogo musiała się oddalić, aby móc żyć po swojemu.
Najbardziej podoba mi się w tej książce szczerość autorki. Nie przedstawia swojej matki jako idealnej osoby i nie ukrywa trudnych wspomnień. Pokazuje, że można kogoś kochać, a jednocześnie mieć do niego pretensje i żal. Można podziwiać drugą osobę, ale też cierpieć z powodu jej zachowania. To bardzo prawdziwy obraz relacji, w której uczucia nie są proste i jednoznaczne.
Po śmierci matki Arundhati Roy wraca do wspomnień i próbuje zrozumieć swoją przeszłość. Pisanie staje się dla niej sposobem na uporządkowanie myśli i emocji. Dzięki temu poznajemy nie tylko historię jej rodziny, ale również drogę, którą przeszła, aby stać się niezależną kobietą i pisarką. Byla to bardzo trudna drogia i to pod każdym względem, rónież fizycznym, jak i emocjonalnym. Książka pokazuje, jak duży wpływ mają na nas rodzice, nawet jeśli w pewnym momencie życia próbujemy się od nich odciąć.
Ważnym elementem tej opowieści jest również sposób pisania autorki. Jej język jest obrazowy, pełen emocji i refleksji. Potrafi opowiadać o osobistych przeżyciach w taki sposób, że czytelnik może odnaleźć w nich własne doświadczenia. Wielu czytelników odnajdzie w tej historii swoje przeżycia. Ciekawym uzupełnieniem jest pokazanie życia w Indiach, w innej kultuerz. Obyczaje, realcje między matką a córką w indyjskiej kulturze, obyczajowości sa bardzo ciekawie ukazane. Do tego kastowość, patriarchat i wiele innych aspektów.  
Nie jest to książka, w której wszystko kończy się szczęśliwie. Opowieść skłania do zastanowienia się nad tym, czy można całkowicie uwolnić się od przeszłości, czy miłość zawsze musi oznaczać cierpienie i czy można żyć z trudnymi, traumatycznymi wspomnieniami.
Moje schronienie i moja burza to wartościowa i poruszająca książka, choć nie należy do łatwych lektur. Szczególnie poleciłabym ją osobom, które lubią szczere historie o życiu, rodzinie i skomplikowanych uczuciach. Pokazuje, że relacje między najbliższymi nie zawsze wyglądają tak, jak byśmy chcieli. Po przeczytaniu zostaje w głowie wiele myśli. Polecam. 

Zapraszam na moje konto na Instagramie (klik) 

 

 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Bez czytania będą usuwane komentarze zawierające spamy, linki do innych blogów. Mój blog, to nie słup ogłoszeniowy.