Fundusz - M. M. Petlińska

Wydawnictwo Buchmann, Okładka miękka, 496 s., Moja ocena 4,5/6
Recenzja mojego męża, który gustuje w pozycjach bankowych, szpiegowskich, związanych ze wszelkiego typu gospodarczymi aferami.

Książka, bardzo na czasie, niezwykle aktualna.
Akcja rozpoczyna się na warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych.  Dochodzi tam do niespotykanych dotąd spadków, które doprowadziły do ruiny inwestorów, przedsiębiorców i gospodarkę.W wyniku zamieszania i tajemniczych okoliczności z kont zniknęło wiele milionów złotych, a straty inwestorów przekraczały 1000%. Bardzo szybko zostaje powołana specjalna komisja mająca za zadanie wyjaśnić sytuację. Na jej czele staje młody, ale wysoce uzdolniony Piotr Mylczek, pracownik Ministerstwa Finansów. Bardzo szybko śledztwo doprowadza go do wielkiej afery. Jednak jej odkrycie jest komuś wyjątkowo nie w smak, Piotr zostaje odsunięty od sprawy, sprawę usiłuje się wyciszyć, jak to się mówi...zamieść pod dywan. Mylczek nie daje jednak za wygraną. Rozpoczyna własne śledztwo. Dokąd go ono zaprowadzi? Na jakie niebezpieczeństwo narazi? Czy afera zostanie wyjaśniona? Czy w całej aferze chodzi tylko o pieniądze, czy może o coś znacznie ważniejszego? Tego dowiecie się z książki.
Czy fabuła nie przypomina wam nie tak odległej afery FOZZ? Tylko w życiu sami pamiętacie jak to było? 
A jak w jest w książce? Jak z niełatwą skądinąd tematyką poradziła sobie początkująca pisarka?
Fundusz to dobra (nie wybitna, ale właśnie dobra) powieść w stylu Toma Clancy'ego. Trzon książki bazuje na wydarzeniach prawdziwych i to czyni całość fascynującą lekturą. 
Doskonałe oddanie realiów świata finansów i wielkich afer to bez wątpienia plus tej opowieści. Nic dziwnego, że Petlińska tak wiernie odmalowała światek finansjery i Giełdy Papierów Wartościowych. Sama przez kilka lat pracowała m.in. w biurze maklerskim, zajmowała się relacjami inwestorskimi.
Fundusz czyta się dobrze, jednak książka ma jeden minus. Osobiście wyciąłbym ok. 1/5 treści. Mimo sprawnego pióra autorki, doskonałego oddania realiów i wyrazistych bohaterów, są w książce momenty odrobinę zbyt długie, takie, których akcję można by przyspieszyć, a dialogi skrócić. Jednak, jeżeli na ten drobiazg przymkniemy oko, całość będzie się czytało wyśmienicie. Lektura Funduszu może być niezłą rozrywką, przy której dodatkowo trzeba się skupić i odrobinę pomyśleć. Jest to książka inteligentna i tak realna, że strach się bać.
Zachęcam do lektury. Niech was nie przeraża finansowa tematyka, Petlińska wyjątkowo sprawnie i przystępnie nakreśliła obraz wielkiej afery i światka z nią związane. Jako bonus dostaniecie świetnie odmalowane relacje międzyludzkie we wszystkich możliwych kombinacjach.
Czego chcieć więcej?!
Fundusz to doskonała pozycja na zbliżające się wielkimi krokami lato, polecam.

Upadek - Karin Slaughter

Wydawnictwo Buchmann, Okładka miękka, 480 s., Moja ocena 5/6
Kolejny doskonały thriller autorstwa Karin Slaughter. 
Akcja rozgrywa się w Atlancie. Pewnego dnia, agentka FBI Faith Mitchell wraca do domu, gdzie pod opieką jej matki przebywa maleńka córeczka. Jednak wieczór wcale nie jest tak sielski i rodzinny, jak mogła tego oczekiwać Faith. Kobieta trafia w sam środek rozgrywającej się tragedii. Przerażona Faith widzi swoja córeczkę zamkniętą w komórce, a za zakrwawionymi drzwiami domu natyka się na zmasakrowane zwłoki, bestialsko torturowanego mężczyznę oraz bandytę mierzącego do niej z pistoletu. Zaatakowana zabija obu mężczyzn. Przybyła wkrótce policja znajduje kolejne zwłoki w bagażniku stojącego przed domem samochodu i stwierdza, że matka Faith została uprowadzona. 
Dlaczego? Czy ma z tym związek fakt, iż kobieta była przez kilkadziesiąt lat policjantką w wydziale ds. narkotyków? Czy chodzi o zemstę? A może matka Faith prowadziła brudne, narkotykowe interesy? A może chodzi o coś zupełnie innego?
Strasznie trudno napisać w skrócie o treści Upadku. Albo zdradzi się zbyt dużo z treści, albo będzie to takie niedopowiedziane, jak w tym przypadku. Musicie wiedzieć, że uprowadzenie matki Faith, to dopiero początek całej akcji. A cała akcja koncentruje sie wokół wydarzeń z przeszłości i z każdym rozdziałem nabiera tempa. 
Kwestia uprowadzenia emerytowanej policjantki, to jeden z wielu wątków Upadku. Ta wielowątkowość to moim zdaniem jeden z atutów książki. Obok prowadzonego śledztwa, które z każdą chwilą rozrasta się i komplikuje, poznajemy także losy bohaterów znanych z poprzednich książek Slaughter. Sprawia to, że Upadek, to coś więcej niż zwykły thriller. Wszyscy bohaterowie to wielki atut każdej książki autorstwa Karin Slaughter. Doskonale wykreowani, ludzie z przeszłością, często bardzo skomplikowaną, poranieni, szukający nowych możliwości i szansy i rozwiązania problemów. Nie inaczej jest w przypadku postaci odgrywających główne role w Upadku. 
Jeżeli dodamy do tego doskonałe zakończenie, które wbija dosłownie w fotel, ale jednocześnie daje szansę na kontynuację cyklu, to mamy przepis na literacki bestseler. Gorąco zachęcam do lektury. 



KARIN SLAUGHTER, amerykańska mistrzyni literatury kryminalno-sensacyjnej, będzie gościła w Warszawie!

• Książki Karin Slaughter są tłumaczone na 30 języków!

• Ostatnia nagroda: 2013 EDGAR AWARD za najlepsze opowiadanie

• Wkrótce w Hollywood ruszają zdjęcia do kryminalnego serialu telewizyjnego opartego na bestsellerowym cyklu powieściowym Karin Slaughter Hrabstwo Grant

• Pisarka ma już w dorobku 12 bestsellerów, z których dziesięć znanych jest polskim czytelnikom

• Jej debiutancka powieść Zaślepienie była nominowana do najbardziej prestiżowej nagrody dla literatury kryminalnej – Nagrody Sztyletu! (Już wkrótce ukaże się nakładem wydawnictwa Buchmann)

Spotkanie połączone jest z premierą najnowszej książki autorki ZBRODNIARZ

O książce:

Atlantą wstrząsa okropna zbrodnia. Na parkingu w jednej z dzielnic miasta zostaje znalezione zmasakrowane ciało młodej dziewczyny, studentki Georgia Tech. Ta sprawa okazuje się zdumiewająco podobna do morderstw popełnionych trzydzieści lat wcześniej przez pewnego szaleńca, opętanego misją zbawiania upadłych kobiet. Śledztwem kieruje wiceszefowa Biura Śledczego Georgii, Amanda Wagner, której kariera w policji rozpoczęła się właśnie od rozwikłania tajemnicy tamtych zbrodni.

Diabelski zaułek - David Baldacci

Wydawnictwo Buchmann, Okładka miękka, 478 s., Moja ocena 4,5/6
To moja kolejna książka tego autora i chociaż podobała mi się, dobrze się ją czytało, to jednak nie wzbudziła aż takiego zachwytu jak poprzednie. Być może Baldacci już odrobinę wyeksploatował się, a może to mnie trochę zmienił się gust...W każdym bądź razie, do genialnej moim zdaniem Władzy absolutnej, Diabelskiemu zaułkowi trochę brakuje, ale czyta się dobrze, akcja jest szybka, intryga doskonale skonstruowana. Z czystym sumieniem mogę polecić książkę fanom autora i zwolennikom dobrej książki sensacyjno-politycznej.
Kilka słów o treści...
Akcja rozpoczyna się od uroczystej kolacji, która ma miejsce w Białym Domu. Gospodarzem jest oczywiście prezydent USA, a gościem honorowym -  brytyjski premier. Wszystko przebiega zgodnie z planem. Secret Service i inne służby czuwają nad bezpieczeństwem zgromadzonych osób. Jednak kiedy kawalkada samochodów premiera Wielkiej Brytanii opuszcza Biały Dom dochodzi do potężnej detonacji. Jak się okaże ginie kilka przypadkowych zupełnie osób, a eksplozja ma miejsce w parku otaczającym Biały Dom, parku który jest zamknięty, do którego nikt poza służbami specjalnymi nie ma wstępu. Skąd wiec eksplozja? Jakim cudem do parku dostał się zamachowiec z ładunkiem wybuchowym?
Od razu zostaje wysnuta teoria, że eksplozja jest aktem terrorystycznym wymierzonym w prezydenta i premiera. Najlepsi agenci brytyjscy i amerykańscy łączą siły prowadząc śledztwo obejmujące również najwyższych urzędników państwowych. 
Do współpracy zostaje też zaproszony nieoceniony były agent, komandos -  Oliver Stone, członek Klubu Wielbłądów. Ten sympatyczny klubik jest jednym ze znaków rozpoznawczych twórczości Baldacciego. Cóż on reprezentuje, kogo zrzesza? Tego nie zdradzę, odpowiedź znajdziecie  w książce. 
Pomoc Stone'a na co dzień cmentarnego dozorcy, okaże się nieoceniona a on sam znajdzie się w niewyobrażalnym niebezpieczeństwie i spotka na swojej drodze godnego siebie przeciwnika.
Bardzo szybko okazuje się jednak że zamach przed Białym Domem nie był istotą spisku, że była to zasłona dymna, zmyła jak to się nieraz mówi. O co więc tak na prawdę chodziło? 
Nic więcej o treści nie napiszę. Diabelski zaułek, to dobry thriller z silnym wątkiem politycznym i warto po niego sięgnąć. Książka wciąga, akcja pędzi, fabuła jest pełna zwrotów, a zaskoczenie i zaduma nad możliwością takich wydarzeń nie tylko w książce skłania do zadumy i odrobiny strachu...a nóż jakiemuś świrowi przyjdzie do głowy urzeczywistnić taki lub podobny plan...strach się bać.
Gorąco zachęcam do lektury.
 

Tamtego lata - David Baldacci

Wydawnictwo Buchmann, Okładka twarda, 288 s., Moja ocena 5/6

Przeczytałam książkę przez jeden wieczór i północy i 3/4 czasu przepłakałam. Dawno nie czytałam tak wzruszającej pozycji.
Głównym bohaterem jest Jack Armstrong, jeszcze do niedawna szczęśliwy mąż pięknej Lizzie i ojciec trójki wspaniałych dzieciaków. Swoją żonę poznał na studiach i była to miłość od pierwszego wejrzenia. Od tego dnia tworzyli szczęśliwą parę, a gdy na świat przyszły dzieci, stali się pełną rodziną, której niczego nie brakowało. Przetrwali razem różne kłopoty w tym służbę Jacka w Afganistanie, po której dostał Purpurowe Serce za odniesiona ranę postrzałową, kilka tur w Iraku, w trakcie których ponownie został ranny. Wydawało się, że nic nie jest w stanie zburzyć ich szczęścia.
Wszystko pęka jak banka mydlana w dniu, gdy Jack nagle zupełnie niespodziewanie poczuł się niewyobrażalnie źle. Pracował wtedy jako przedsiębiorca budowlany i w pewnym momencie on były żołnierz, wysportowany, zdrowy człowiek zaczął odczuwać ból rąk i nóg, nie mógł podnieść nawet cegły. Początkowo nikt nie wiedział co mu dolega. Po przeprowadzeniu szczegółowych badań lekarze postawili diagnozę i tym samym wydali wyrok na Jacka – używali terminów medycznych, których Jack i tak nie zapamiętał, utkwiło w nim tylko zdanie, że zostało mu najwyżej 6 miesięcy życia. Na pytanie czy coś jeszcze można zrobić, lekarze bezradnie rozłożyli ręce.
Od tego czasy Jack leży w łóżku, próbuje nie myśleć o śmierci, cieszyć się rodziną w tych nielicznych chwilach gdy nie odczuwa bólu. Tuż przed Bożym Narodzeniem zostaje podłączony do respiratora, ale ciągle jest świadomy tego, co się z nim dzieje. 
Pewnego dnia w domu pojawia się policja z tragiczną informacją - jego ukochana żona zginęła w wypadku samochodowym. Cała rodzina przeżywa dramat, dzieci nagle straciły matkę, za chwilę ma umrzeć w męczarniach ich ojciec, a do tego o ironio są Święta. 
Czy można sobie wyobrazić większy dramat? Dodatkowo teściowie obwiniają Jacka o śmierć ukochanej córki. Lizzie zginęła bowiem jadąc po lekarstwa dla męża. Możecie sobie wyobrazić, co odczuwa w takiej sytuacji zrozpaczony, umierający mężczyzna?

Jack zostaje zawieziony na cmentarz, jego ostatnim życzeniem jest wzięcie udziału w pogrzebie Lizzie. Prosto z cmentarza teściowie odwożą go do hospicjum, dom zostaje sprzedany, a dzieci rozdzielone - każde z trójki trafia do innego członka rodziny. 
Jack zaczyna powoli godzić się z tym, że umrze w samotności w hospicjum. 
Jednak...pewnego dnia zaczyna ruszać rękoma (co dotychczas było niemożliwe z powodu choroby), zaczyna sam oddychać (wcześniej robił to za niego respirator), zaczyna podnosić się z łóżka. Lekarze po wykonaniu niezliczonej ilości badań i testów stwierdzają, że to niemożliwe, że to cud, ale choroba cofa się. Jack mający kontakt z dziećmi przez skype'a nic im jeszcze nie mówi o remisji choroby, nie chce robić im niepotrzebnej nadziei, gdyby okazało się, że to chwilowe. Po kilku miesiącach ćwiczeń i badań opuszcza szpital, pożycza pieniądze i udaje się po dzieci. Możecie sobie wyobrazić niedowierzanie i radość dzieci. Jest ona tak wielka, jak niechęć i niezadowolenie teściów Jacka z jego wyzdrowienia i pojawienia się.

Mężczyzna nie ma nic. Nie ma domu, nie ma samochodu, nie ma nawet ubrań, które teściowie oddali, a majątek Jacka został przez nich sprzedany, nie poczekali nawet, aż mężczyzna umrze. Jednak Jack nie poddaje się. Z pomocą przyjaciela zabiera dzieci, wynajmuje mieszkanie i szuka pracy.

W międzyczasie umiera babcia jego żony, która zostawia jemu i dzieciom w spadku wielki dom nad jeziorem, z zastrzeżeniem, że mogą w nim dożywotnio  mieszkać, ale nie mogą go sprzedać. Mężczyzna wraz z dziećmi przenosi się do odziedziczonego domu. Rozpoczynają gruntowny remont, zarówno domu, jak i ich życia oraz wzajemnych relacji. 
A to nie będzie łatwe, będzie trudniejsze niż ktokolwiek może sobie wyobrazić. Dzieci nie mogą zaaklimatyzować się w nowym środowisku, do tego najstarsza córka ma 16 lat i jest w fazie buntu, ciągle opłakują zmarłą mamę, cała rodzina mieszka w domu, na który po prostu ich nie stać i który muszą własnoręcznie wyremontować za pieniądze, których nie mają.

Nie jest łatwo. Ale krok po kroku Jack próbuje stworzyć dzieciom dom, odbudować relacje z nimi, stać się dla nich znowu ojcem i przyjacielem.

Czy mu się to uda? Tego dowiecie się czytając Tamtego lata. Gorąco zachęcam do lektury, to niesamowita pozycja - wzruszająca, ciepła, pogodna, dająca nadzieję i siłę.To powieść zarówno na lato, jak i na każdą inną porę roku; na okres smutków, ciężkich chwil, jak i na okres radości. W trakcie lektury docenia się, to co się ma, co się otrzymało od losu.Taki balsam na duszę i poranione serce.

Książkę czyta się błyskawicznie, od kolejnych stron nie sposób się oderwać. Gdy rozpoczniecie lekturę radzę zaopatrzyć się w paczkę chusteczek higienicznych, na pewno będą potrzebne. Ja popłakałam się dwukrotnie - najpierw, gdy czytałam o chorobie i umieraniu Jacka (właśnie to mnie przeraża - umieranie z pełną świadomością tego, co się dzieje), a drugi raz, gdy Jack próbował skleić swoją rodzinę.

Jeszcze raz zachęcam do lektury. Na pewno się nie zawiedziecie. Pozycją Tamtego lata, autor po raz kolejny utwierdził mnie w przekonaniu, że jest doskonałym pisarzem. To kolejna przeczytana przeze mnie książka autorstwa Davida Baldacciego, ale pierwsza o takiej tematyce. Dotychczas czytane były kryminałami, ew. thrillerami. Najsłynniejsza z jego książek to chyba Władza absolutna, na podstawie, której nakręcono doskonały film z Clintem Eastwoodem. Pozostałe pozycje autora, które cieszą się niezmiennym powodzeniem, to:

• Pełna kontrola (Total Control, 1997)
• Wygrana (The Winner, 1997)
• Na ratunek, Ocalenie (Saving Faith, 1999)
• Studnia życzeń (Wish You Well, 2000)
• Ten, który przeżył (Last Man Standing, 2001)
• Zdążyć na Boże Narodzenie, Pociąg do miłości (The Christmas Train, 2002)
• Kolor prawdy (True Blue) - 2010
• Wygrana (The Winner) - 2010
• Dowód prawdy (The Simple Truth) - 2010
• Ocalenie (Saving Faith) - 2011
• W godzinę śmierci (Hour Game) - 2011
• Miasteczko Divine (Divine Justice) - 2011 

Autor to z wykształcenia prawnik. Zanim zyskał popularność jako pisarz, przez 9 lat pracował w swoim zawodzie w Waszyngtonie. Praca w kancelarii prawniczej stała się inspiracją do tworzenia literatury sensacyjnej, a odniesienia do rzeczywistości uczyniły ją wiarygodniejszą. Od czasu debiutu napisał blisko 17 książek, które okazały się sprzedażowymi hitami. Jego dzieła sprzedawane są w blisko 80 krajach. Całkowity nakład powieści Baldacciego przekroczył już 100 milionów egzemplarzy. Autor jest członkiem wielu organizacji charytatywnych.

A jak alibi - Sue Grafton

Wydawnictwo Buchmann, Tytuł oryginalny: A is for Alibi, Okładka miękka, 320 s., Moja ocena 4,5/6

Piękna i bogata Nikki Fife wychodzi z więzienia po odbyciu kary za zamordowanie niewiernego męża. Laurence Fife, wzięty prawnik specjalizujący się w wyjątkowo paskudnych, ale opłacalnych finansowo sprawach, czyli rozwodach, był znany z sercowo - łóżkowych podbojów, którymi narażał się zdradzanej żonie, zmienianym jak rękawiczki kochankom i ich oszukiwanym mężom, czyli generalnie wszystkim w koło. Pewnego dnia, ktoś nie wytrzymuje i w perfidny sposób truje biednego Laurence'a. Oskarżona o tą zbrodnie zostaje jego żona.
Nikki, (jak sama utrzymuje) niewinnie osądzona, po opuszczeniu wiezienia postanawia poszukać sprawiedliwości. W tym celu zatrudnia niezależną, młodą i niezwykle skuteczną detektyw Kinsey Millhone, zlecając jej odszukanie prawdziwego mordercy męża.
Kinsey Millhone to postać, przy której chciałabym się na chwile zatrzymać. Jest ona bohaterką łączącą kilkanaście kryminałów autorstwa Sue Grafton z serii Alfabet zbrodni. A, jak alibi jest pierwszym tomem jej przygód.
Kinsey jest po 30tce, jest atrakcyjna, wyemancypowana, samotna i z powodzeniem uprawia zawód z reguły zarezerwowany dla mężczyn – jest prywatnym detektywem w Santa Teresa w Kalifornii. Santa Teresa to fikcyjna miejscowość stworzona na potrzeby cyklu kryminałów przez autorkę. Z tego co wywnioskowałam z opisów w książce, miasteczko można usytuować w pobliżu autentycznego Santa Barbara. Każdy zapewne słyszał o Santa Barbara – słoneczny raj dla podstarzałych (i nie tylko) milionerów. I pomiędzy nimi ona – pani detektyw tropiąca zło i zbrodnie wszelakie. Razem daje to gwarancję dobrego kryminału i świetnej zabawy. 
A tak, cykl kryminałów Sue Grafton charakteryzuje się dwoma cechami – wjątkowo porządnie i konsekwentnie prowadzonym śledztwem oraz niebanalnym poczuciem humoru. Pod względem poczucia humoru i komentarzy, Kinsey można śmiało przyrównać do Rudolfa Heinza z cyklu kryminałów Mariusza Czubaja. To samo spaprane życie osobiste (chociaż Kinsey rokuje lepiej na przyszłość) i niesamowite komentarze, dzięki którymi w trakcie lektury, co kilka stron wybuchałam śmiechem.
Ale wracajmy do treści książki.
Po rozmowie z Nikki, Kinsey podejmuje się przeprowadzenia śledztwa i odnalezienia prawdziwego zabójcy Laurenca Fife'a. Rozpoczyna śledztwo, które od pierwszego dnia nabiera niesłychanego tempa.
W trakcie śledztwa nasza pani detektyw trafia na kilka nowych, tajemniczych wątków, wplątuje się w płomienny romans z niesamowicie seksownym wspólnikiem zamordowanego i uruchamia lawinę zdarzeń, która pochłania kolejne ofiary, próbując pogrzebać prawdę i dociekliwą panią detektyw.
Może zakończenie nie jest zbyt zaskakujące (raczej trąci klasyką), od mniej więcej połowy książki można wydedukować kto zamordował, ale sam sposób dochodzenia do prawdy, prowadzenia śledztwa przez Kinsey jest niesamowity. Momentami przypominała mi...rasowego dobermana, taka była zawzięta. Jak dopadła do tropu, nie popuściła:).
Dzięki w/w cechom mogę książkę polecić osobom szukającym dobrego kryminału, a przy tym niezłej rozrywki.
Książka została napisana dokładnie 30 lat temu, bo w 1982r., więc odrobinę trąci myszką, szczególnie jeżeli chodzi o postęp techniczny. Kinsey np. kilka razy dziennie (jak przysłowiowy kot z pęcherzem) biega do budki telefonicznej żeby zatelefonować. Najpierw zdziwiłam się, dlaczego nie skorzysta z telefonu komórkowego, a póżniej zauważyłam kiedy powstała książka:).
Jednak ten niewielki anachronizm, ale na prawdę niewielki, w niczym nie przeszkadza. Śledztwo prowadzone jest błyskawicznie, tempo akcji jest zawrotne, zwroty i nowe wątki potrafią zaskoczyć, a samej Knsey (biorąc pod uwagę brak internetu, komórek gpsów, możliwości zidentyfikowania DNA itd.) należą się ogromne brawa za tak sprawnie prowadzone dochodzenie.
A jak alibi to doskonała lektura, nie tylko na lato. Na pewno sięgnę po kolejne tomy przygód Kinsey Millhone, pani detektyw wyjątkowo przypadła mi do gustu. 

Jestem ciekawa, jaka będzie ostatnia część przygód Kinnsey (jak łatwo się domyśleć, tytuł związany jest z ostatnia literą alfabetu). Moje zaciekawienie wynika stąd, że (jak wyczytałam na stronie autorki)  pani detektyw ur. się w 1950r., więc ma już 62 lata (ostatni tom jest w trakcie pisania przez autorkę), a poza tym jestem ciekawa, jak będzie zmieniała się w każdym kolejnym tomie praca Kinsey w związku z postępem technicznym i wszystkimi zmieniającymi się na przestrzeni 30 lat aspektami życia. 

Po lewo oryginalna okładka, nasza jednak bardziej mi się podoba.

Sue Taylor Grafton, ur. 24 kwietnia 1940r. w Louisville - amerykańska autorka powieści kryminalnych. Napisała serię powieści o Kinsey Millhone oznaczonych kolejnymi literami alfabetu od A Is for Alibi ( A jak alibi), na razie doV Is for Vengeance. Kilka (ale na prawdę niewiele) tomów przygód Kinsey zostało ok. 10-11 lat temu wydane przez pewne wydawnictwo. Tytuły polskich tłumaczeń nie zachowywały oryginalnej kolejności, np. Z jak zwłoki to C is for corpse.Obecnie jedynym wydawcą jest Buchmann, który (jak mnie poinformowano) będzie wydawał wszystkie tomy wg. ich oryginalnej kolejności. W sierpniu br. ma się ukazać B jak bezwzględność; we wrześniu C jak cisza etc. To bardzo dobrze, ponieważ będzie można śledzić po kolei losy Kinsey, a wierzę, że jej osoba i metody pracy znajdą wielu zwolenników.