Cienie Turynu - Carlo Fruttero, Franco Lucentini

 

Wydawnictwo Noir sur Blanc, Moja ocena 5/6
Cienie Turynu to ciekawy i nietypowy kryminał. Książka łączy zagadkę morderstwa z humorem, ironią i obserwacją życia bogatych mieszkańców tytułowego miasta. Chociaż głównym tematem jest śledztwo, autorzy pokazują także, że ludzie z wyższych sfer nie zawsze są tak idealni, jak mogłoby się wydawać.
Akcja książki rozgrywa się w Turynie. Na początku miasto wydaje się spokojne i dobrze zorganizowane. Szybko okazuje się jednak, że pod tą spokojną powierzchnią kryje się wiele tajemnic. Dochodzi do morderstwa znanego architekta, który nie cieszył się dobrą opinią. Sam sposób jego zabójstwa jest bardzo nietypowy, ponieważ narzędziem zbrodni jest kamienny fallus. Już sam ten szczegół sprawia, że książka różni się od wielu innych kryminałów.
Śledztwo prowadzi komisarz Santamaria. Jest on spokojnym, poważnym i dokładnym policjantem. Nie daje się łatwo zwieść pozorom. Musi rozmawiać z wieloma osobami, które należą do bogatej i wpływowej części społeczeństwa. Każda z tych osób ma własne problemy, sekrety i powody, żeby nie mówić całej prawdy. Komisarz stopniowo odkrywa kolejne informacje i próbuje połączyć je w całość.
Jedną z ciekawszych rzeczy w książce są bohaterowie. Nie są oni przedstawieni jako osoby całkowicie dobre albo złe. Często zachowują się w sposób dziwny lub śmieszny. Widać, że bardzo zależy im na opinii innych ludzi, pieniądzach i swoim miejscu w społeczeństwie. Jednocześnie za eleganckim wyglądem i dobrymi manierami kryją się zazdrość, kłamstwa i różne konflikty.
Autorzy w zabawny sposób pokazują również bogatą burżuazję Turynu. Nie robią tego jednak wprost. Często posługują się ironią. Dzięki temu czytelnik może zauważyć, że niektóre zachowania bohaterów są po prostu śmieszne. Ludzie, którzy chcą wyglądać na bardzo inteligentnych i wyjątkowych, czasami zachowują się absurdalnie. Autorzy pokazują w ten sposób, że bogactwo i wysoka pozycja społeczna nie sprawiają, że człowiek staje się lepszy od innych.
Podobało mi się również połączenie kryminału z humorem. Z jednej strony mamy morderstwo, śledztwo i tajemnicę, a z drugiej wiele zabawnych sytuacji i dziwnych zachowań bohaterów. Dzięki temu książka nie jest cały czas ponura. Humor sprawia, że czyta się ją trochę lżej, mimo że opowiada o poważnej sprawie.
Ważną zaletą książki jest też atmosfera. Turyn został przedstawiony jako miasto, które ma dwie strony. Z jednej strony jest elegancki, spokojny i uporządkowany. Z drugiej strony kryje wiele tajemnic, konfliktów i dziwnych zachowań. Taki obraz miasta dobrze pasuje do całej historii. Pokazuje, że rzeczy nie zawsze są takie, jak wyglądają na pierwszy rzut oka.
Moim zdaniem największą zaletą Cieni Turynu jest oryginalność. To nie jest zwykły kryminał, w którym najważniejsze jest tylko znalezienie mordercy. Autorzy wykorzystują historię kryminalną, aby pokazać ludzi, ich słabości i problemy. Dzięki temu książka ma nie tylko ciekawą zagadkę, ale również drugie dno.
Cienie Turynu poleciłabym osobom, które lubią kryminały, ale szukają czegoś innego niż typowa historia o policjancie i mordercy. Polecam. 

Zapraszam na moje konto na Instagramie (klik)